Title: "PANAGINIP"
Writer: AngPoetmo 🇵🇭
CLICK HERE TO READ👉👉👉

(Malayang Tula) 

At nakita ko sa panaginip
Ang mga kahindik-hindik.. 
Bansa Laban sa Bansa'y
Naghihimagsik.. 
Nag kalat ang maitim 
Na usok, 
Umaaabot sa Langit.. 
Mabibingi ka sa mga ingay
Umuugong sa himpapawid.. 

Nagsisigawan magkabila
Walang padadaig, 
Lahat naka handa. 
Sandata'y hindi nakikita't
Mapapakinig.. 
Ni madadama sa mata
Kundi ang tangis sa dilim
Nitong mga inalipusta't, 
Sinaktan ng Lihim.. 

Mga kasuklam-suklam
Na Kasinungalinga'y,, 
Itinago ng Mangangaral.. 
Upang di maunawaan
Nitong mga nakikinig 
Sa Aral.. 
Mga nangangaral sa Sarili
Itinuturo'y Bibliya.. 
Ngunit totoong Aral
Ay Wala sa Sarili niya.. 

Iniligaw ang marami 
Gamit ang Relihiyon
Upang paniwalaan,, 
Ng maraming Nasyon.. 
Gamit ang Salita
Binigkas ng Paurong
Nakatagong Lihim
Itinago sa Burol.. 

Nang ang mag aaral
Matutong pa-purol.. 
At hindi maunawan 
Ang pagmamahal 
Niyaring Pastol.. 
Dinala sa gilid ng mataas
Na Bundok,, doo'y
Malalag-lag, sa Batis
Ng Nag-aapoy na Apog.. 

Mga kahalayang Bagay
Kita kong nagkalat.. 
Sa harap ng mga taong
Nakapikit,  sa Sarap.. 
Isang pindot lang, 
Agad itong lalabas
Walang kahirap-hirap,, 
Ginawa nilang landas.. 

Magulang na inaalimura 
Ng anak.. 
Anak na niluluray ng
Magulang.. 
Umiiyak ang Langit
Sa nkikitang, 
Kawalanghiyaan.. 
Mga walang kunsensiya't
Sa dugo'y nararamtan.. 
Mga kahayupa'y lumala
Nitong sa Pag ibig ay
Kinulang.. . 

Mag asawang nag-aaway
Sa magkabilang daan.. 
Minumura ang mga sarili,, 
Sa harap ng Nasasakupan.. 
Hindi nila alintana, ang
Kanilang Kahihiyan,, 
Kinain ng Galit, itong
Pag-iibigan.. .. 

Maraming sakit na nakita, 
Sa balat at hininga.. .. 
Tanging gamot ay lawa'y
Nitong Dakilang Reyna.. 
Na nanalasa sa Lupain
Ng Mabuti't masama,, 
Milyon ang nahimlay sa
Sa libingang ginawa.. 

Magkakapatid ay 
nag-aaway away,, 
Sa silong ng bahay.. 
Simula sa panganay 
Hanggang bunso
Walang magpasaway..  
Inggit at galit gamit
Sa pagpatay,, 

Pinaluhod nga nila ang mga
Mga magulang.. 
Sa pagiging makasarili
Ng mga anak na tampalasan.. 
Luha'y di maubos sa pangangaral.. 
Ngunit di pinansin hanggang, 
Sa kamatayan.. . 

At lumago nga ang kaalaman 
Mga tao'y natutong lumipad.. 
Sa kalawakan,  Upang
Kanilang takasan ang hitad
Na katotohanan..
Ngunit hindi ang Kaparusahan 
Nitong Diyos 
Na Sukdol sa galit,  
Sa Tampalasang ibang
Mundo'y inibig.. 

Ngunit hindi sila makaka-Liligtas.. 
Sa Galit at poot nitong 
Gumawa ng Batas.. 
Walang pipiliin
Mayaman man o Mahirap,, 
Pagkakasala'y
Babayaran nilang
Lahat,, 
Kanilang kaluluwa'y
Mamatay sa Hirap.. 

Sa Dagat ay nagwawala
Ang mga alon na Dambuhala.. 
Hinagupit lahat,, 
Bumaha ng Dugo sa lupa.. 
Walang pinili lahat ng
Maabutay tinangay,
Nitong galit ng tubig 
Nang humapo'y naging Luha.. 

Ang Araw ay mas uminit.. 
Mga balat ko'y halos
Magdikit-dikit.. 
Nakakapasong Apo'y
Taghoy nitong Marikit,, 
Sa sobrang init, 
Kumukulo yaring tubig.. 
Walang makakalunas Sa
Dala nitong Sakit.. 

Mga lupa'y nagyayanigan.. 
Damang dama ko dito
Sa higaan.. 
Mga istruktura'y lumapat
Lumuhod lahat sa kalupaan..
Umiyak sila ng Dugo, umabot
Hanggang kalangitan.. 
Ngunit di dininig, dahil
Sa poot sa Kasamaan.. 

May narinig akong sigaw,, 
Isang batang naipit
Sa Haliging hilaw.. 
Gawa ng kamay na kumupit.. 
Dahil sa pagnanakaw
Maraming nagipit, 
Gutom ay nanalasa
dito sa mga humihiyaw
Na Pipit.. 

Mga lider ng bansa kita 
Kong maraming mukha.. 
May ngumingisi,ang isa'y
May luha... 
May nakangiti na maamong
Mukha.. 
Ngunit ang demonyo'y
Na nga sa kabila.. 

Ipapakalat ang takot.. 
Paghihimagsik naman 
Itong Sagot.. 
Sa luhang dinanas ng mga
Nangangatog,, 
Anupat hiniwa ang leeg
Ng Malaking Baluktot, .
Pinahirapan at Pinatay 
Nyaring mga Salot.. 

Mga pagka-kampi kampi'y 
Unti-unting nabuo.. 
Sinira ang puso nyaring 
Mga nagtayo.. 
Nawala ang kapayaang
Inaring buo.. 
Muling nagbalik sa 
Dusa't liko.. 

Tao ay mapapalitan ng mga 
gumagalaw na kamay na bakal.. 
Sa paglago at pag usad 
Nyaring Karunungan,, 
Ngunit Lumawig din itong 
Katamaran,,  
Na nagdulot ng higit
Pang kapahamakan.. 

Mawawala rin itong pera.. 
Mga ginto ay nasa isang 
Pindutan na.. 
Di na bibili,,gamit ang paa.. 
Kusa ng darating, sa
Harap ng mga Aba.

Lahat ng bagay kanilang pinadali.. 
Ultimo bibilhing suka, 
May naghahatid.. 
Ni ayaw ng mapagod
Laging nagmamadali
Unti unting mawawalan na
Sila ng Silbi..  

Mga tao'y makalilipad.. 
Na di kailangan ng
Mga pakpak.. 
Kundi isang mekanismo
Gamit Na umaangat.. 
Di na masasayaran ng
Putik ang paa,, basta't may
Pang bayad,,lulutang ka.. 

Buhay ay hahaba.. 
Ngunit kapalit nama'y
Mahabang pagdurusa.. 
Isang makinang naka-kabit
Sa puso't ulo niya.. 
Dadalhin ang bigat sa gabi
At umaga,,hanggang sa 
Dumating Na ipikit Ang Mata.. 

Isang buhay na kagaya ko
Ginawa nitong tao..  
Kamukhang kamukha 
At katulad na katulad ko.. 
Di manlang dumaan sa
Sinapupunan ito
Kundi sa isang Garapong, 
Pinaglalagyan ng tao..  

Sakit ay mababawasan.. 
Sa katawan ng mga luhaan.. 
Ngunit hapdi ay papatay
At walang kagamutan
Sa kaluluwa nyaring
Mga naka puting nakaratay.
Pagtatangis nila'y
Dama habambuhay.. 

At nakita kong
Mga tao'y magsasa-Diyos.. 
Gumawa ng nilalang 
At kanyang inayos.. 
Perpektong anyong tao
Ngunit bakal ang puso, 
Na di marunong lumuha
Na siyang magpapasuko.. 

Na siyang magsisimula
Nang giyera sa mga bansa.. 
Pagalingan sa isip at 
Teknolohiyang likha.. 
Dudurugin ang Bansa 
Ng kapwa Bansa
Sa gawang mapanupil
Nitong adhika.. 

At Magdidilim nga ang kalangitan.. 
Na Sa lupa'y mahabang 
Takip-silim ang nasilayan.. 
Ang mga aso'y mag 
Aalulong sa labas.. 
Sa sinag ng buwan. 
Na siyang tanging liwanag. 

At pati mga halama'y mapapalitan.. 
Bulaklak na artipisyal mga 
Huwad ang Kagandahan.. 
Talulot nito'y di nalalanta,, 
Ngunit hindi kayang gawin sa
Mga Kaluluwa.. 

Nakita kong umiiyak ang maraming tao.. 
Magsisisi sa mga ginawa nito
Babalik nga yaring taga parusa,, 
Dito sa mga taong Suwail, 
Siyang huhusga.. 

At sisirain nitong masama
Ang laman.. 
Nang pagka ganid at 
Kawalanghiyaan.. 
Sumisigaw sila ng Diyos,, 
Ngunit sa puso'y Kasakiman.. 
Hindi pakikinggan, 
Hanggang sila'y malagutan.. 

At Ipapahamak nga nila ang marami.. 
Sa kasinungalingang
Tinatahi't sa dilim hinahabi.. 
Ihahatid nila sila sa kamatayang masakit,, 
Itong mga sa Diyos 
Ay nagsisilbi.. 

Mundo'y saglit na hihinto.. 
Sa pag ikot , sa isang yugto.. 
Maririnig mo'y malakas na
Pagsabog,, 
Sa mundong ang tao lamang
Din ang bubuo.. 
 
Ngunit may isang liwanag na
Makikita.. 
Sa likod ng dilim ito ay 
Bubusina.. 
Winasak niya ang Bansang
May Dragon,, 
Na nagpa-simuno nitong giyera.. 

At ang pula'y naging itim,, 
Dahil sa usok, na gawa nitong Baril.. 
Mga sumabog sa kalawaka'y
Hindi mapigil,, 
Nagkalat ang mga
Patay na Katawan, 
Sa ilalim nitong dilim..  

At Pinarusahan sila ng Liwanag
Lahat ng masasama'y may
Pinaglagyan
Inihiwala'y ang puti sa karamihan
Ang mga itim ay nasawi kasalanay
Pinagbayaran

Bulkan ay nangag sabog.. 
Nilamon ang lupang
Pinangako.. 
Tumakas ang mga alipin,, 
Pmunta sa kabilang Dako.. 

Pagkatapos ng Digmaan.. 
Bumaba ang mga Anghel
Sa kalupaan.. 
Lumuhod sila sa mga 
May tangan ng 
Liwanag at Kalayaan.. 

At Bumalik ang Araw sa
Kalawakan..  
Muling nagning-ning ang bituin
Sa Kadiliman.. 
Ang lahat ng tao'y nasaksihan, 
Itong mga pinili't kanyang Hinirang.. 

Lahat sila'y namuhay 
Ng masaya.. 
Wala ng lungkot ni Kaba.. 
Ang Kadilima'y natapos na,, 
Namuhay ng tiwasay at Ligaya.. 
Kasama ng Diyos Ama, 
Sa Paraiso Dinala... 

END