"Walang Kabusugan"
(Malayang Tula)

Hubad sa tag-lamig
Balot sa tag-init,
Mga banasing Kabayo
Sa Damong tipid..
Minsa'y sakto
Minsa'y bitin,
Kumot na hinihila'y
Putol nama't pitis..
Aayaw Mapagod
Sa gustong hustong sahod
Minamadali niring
Matitigas ang katawan,
Mga pag asenso't
Nininik-luhod..
Asal kambing na
Ngunguya -nguya
Damo'y inipon sa panga't
Minimiya't-miya..
May bulsa sa balat
Ang Laman ay pitaka,,
Pautal-utal sa pagsasalita
Ipi'y puro bagang sa
Pagkakasala..
Mahihirap pahinuhurin
Mga taong mapag mat'as
Pag wala..
Buti pang asong gutom
Hagisa't pag nabusog,
Sa tabi'y magpapa-
gilong-gilong
Ang tao'y di nabubusog
Ano mang pagkai't i-luog..

Pagsamahin man ang yaman
Ng lahat ng mayaman
Sa daigdig
Bagamat kayang busugin
Ang tao sa Kagutumang
Pang bibig,
Ngunit ang pinag-ugat
Ay di kayang put'lin..
Pagkat hindi lang sa
Laman tiyan sila'y alimuom
Kundi sa mga nasa, kapangyarihan
Kayamanan, inggit at higit sa lahat
Sa Pag ibig..
Sapagkat sa lahat ng
Nilikha sa Pagkakamali
Ang tao lang ang may asam,
Pinakamaraming asam at
Walang hanggang Asam..

Nagtitik
AngPoetmo🇵🇭
112021
LIPA-d PINAS